Τσιφλίκ Μπαχτσέ
Τρίτη βράδυ. Πλατεία Ελευθερίας, Κορυδαλλός. Μπαίνοντας στο Τσιφλίκ Μπαχτσέ το πρώτο πράγμα που μας έκανε εντύπωση ήταν το γεμάτο από γυναικοπαρέες μαγαζί. Όχι ότι εμείς αποτελούσαμε εξαίρεση. Αφού διασχίσαμε την Κωνσταντινούπολη και την Σμύρνη ο σερβιτόρος μας κατεύθυνε σε ένα τραπέζι στα Πριγκιπονήσια. Κάθε αίθουσα του μεζεδοπωλείου αποτελεί και μια διαφορετική πόλη.
Τα Πριγκιπονήσια είναι ουσιαστικά η αυλή του Τσιφλίκ Μπαχτσέ μισοσκότεινη αλλά ζεστή. Ναργιλέδες, γλάστρες και παραδοσιακά αντικείμενα κοσμούν το χώρο. Περιμένοντας τις υπόλοιπες κοπέλες που είχαν χαθεί στα στενά παραγείλαμε κρασί για ζέσταμα. Μοσχοφίλερο χύμα, εύγεστο και ελαφρύ. Επίσης πήραμε σειρά προτεραιότηας σε μια τεράστια λίστα αναμονής για την Κυρία Ανθούλα που λέει τον καφέ. Κάθε Τρίτη μόνο.
Τα κορίτσια ήρθαν και αφού τακτοποιηθήκαμε (τα τραπέζια είναι πολύ κοντά τοποθετημένα το ένα δίπλα κάτι που δυσκολεύει κινήσεις και μετακινήσεις) ανοίξαμε τους καταλόγους. Ύστερα από ένα λεπτό περισσυλογής αποφάσισαν να ρίξουν την ευθύνη για τις επιλογές σε μένα! Σαλάτα Τσιφλίκ Μπαχτσέ, Μαντί, Λαχματζούν, Τσιφλίκ Πιλάφ, Σουλτάν Ταβουγού και Γκουζλεμές με τυρί. Όλα για την μέση.
Πρώτα ήρθε το Λαχματζούν. Μικρά πιτάκια με γέμιση κιμά και μπαχαρικών. Καποια στιγμή, ήρθε κατά λάθος 2η μερίδα στο τραπέζι… εννοείται την κρατήσαμε! Το πιάτο που κέντρισε το ενδιαφέρον όλων μας ήταν το Μαντί. Λεπτά ζυμαράκια με κιμά και σάλτσα από γιαούρτι, σκόρδο και σουμάκ. Ίσως το καλύτερο πιάτο της βραδιάς. Η σαλάτα Τσιφλίκ Μπαχτσέ με την λιαστή ντομάτα και το κουκουνάρι ήταν στεγνή και ίσως λίγο βαρετή. Σαν το κοτόπουλο Σουλτάν Ταβουγού που αν και πολύ τρυφερό του έλειπε η σπιρτάδα. Μας άρεσε πολύ ο Γκουζλεμές με τυρί, τα παραδοσιακά χειροποίητα πιτάκια με τον δυόσμο να ακούγεται πολύ αλλά και το Τσιφλίκ πιλάφ με φιδέ, κουκουνάρι και σαφράν βρασμένο σε ζωμό κρέατος. Και ήρθε η ώρα του γλυκού. Αφού είχαμε φουσκώσει αρκέτα πήραμε πάλι στην μέση ένα καζάν ντιπί και ένα πολίτικο τσουρέκι με κρέμα μπισκότο για το οποίο είχαμε ακούσει τα καλύτερα! Τα λόγια είναι περιττά, απλά δείτε τις φωτογραφίες.
To προσωπικό ήταν πολύ ευχάριστο καθώς και λίγο αγχωμένο με το μαγικό χαρτάκι της αναμονής. Τελικά τον καφέ δεν τον ακούσαμε ποτέ. Φύγαμε μετά από 3 ώρες και η αναμονή ήταν ακόμα μεγάλη. Σκοπεύουμε όμως να επισκεφτούμε και το αδερφάκι του Τσιφλίκ Μπαχτσέ στο Γκάζι με την ελπίδα ότι ο χώρος θα είναι πιο άνετος και η αναμονή μικρότερη. Μάθαμε επίσης ότι το το μικρασιατικό άρωμα υπερτονίζεται με βραδιές οριεντάλ χορού και παραδοσιακού τραγουδιού! Μέχρι τότε... Ηoşçakal!
Π.Μελά 44
Κορυδαλλός
210 4945080
|
Mystic Pizza & Pasta
 Ένα από τα πιο αγαπημένα φαγητά μικρών και μεγάλων είναι η pizza. Κάτι η ευκολία παρασκευής, κάτι η δυνατότητα ποικιλίας των υλικών (μπορείς να φτιάξεις πίτσα με ότι πραγματικά θελήσεις!), είναι ένα φαγητό που δεν έχει ηλικία και καλύπτει όλα τα γούστα.
Έτσι λοιπόν και εμείς κατευθυνθήκαμε το Σάββατο το μεσημεράκι προς τα Εξάρχεια για να δοκιμάσουμε μια Mystic Pizza!
Τι το ιδιαίτερο έχει αυτή η πίτσα; Η Mystic ζύμη προέρχεται από μείγμα αλεύρων που ένα από αυτά είναι αλεύρι βιολογικής κάνναβης sativa!
Όπως διαβάζουμε και στον καινούργιο κατάλογο του μαγαζιού “Η κάνναβη sativa από την αρχαιότητα εώς τα μέσα του 19ου αιώνα αποτελούσε σημαντικότατη πρώτη ύλη για  την παγκόσμια παραγωγή φυτικών ινών, υφασμάτων, φωτιστικού λαδιού, χαρτιού, φαρμάκων και ειδών διατροφής.
Η σύνθεση των πρωτεϊνών των σπόρων της κάνναβης sativa είναι μοναδική στο φυτικό βασίλειο, Οι σπόροι της περιέχουν αμινοξέα σε ιδανικές αναλογίες και παρέχουν στον οργανισμό δομικά υλικά για τη σύνθεση πρωτεϊνών που ενισχύουν το αμυντικό του σύστημα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδοτεί τη βιολογική “καλλιέργεια της κάνναβης” sativa”.
Για να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Η Mystic Pizza τρώγεται και δεν καπνίζεται!
Το 1ο κατάστημα άνοιξε στην Θεσσαλονική το 1999 και στην Αθήνα το 2002 και από τότε βρίσκουμε στην Αθήνα 3 καταστήματα!
Εμείς πηγαίνοντας στο κατάστημα Mystic Pizza στα Εξάρχεια αντικρίσαμε ένα μακρόστενο χώρο με 6-7 τραπεζάκια και πολύ ζεστή ατμόσφαιρα χάρη στο φωτισμό και της ζωγραφιές από τους ίδιους τους πελάτες στους τοίχους!
 Ξεκινήσαμε την παραγγελία μας με μια σαλάτα Avocado, με μαρούλι, ρόκα, κρεμμύδι, πράσινη και κόκκινη πιπεριά, αβοκάντο, λεμόνι και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο. Η σαλάτα ήταν ελαφριά και ιδανική για να μας ανοίξει την όρεξη!
Επειδή είμασταν τέσσερα άτομα και όλες μας καλοφαγάδες παραγγείλαμε 2 πίτσες. (Η πίτσες είναι μεγάλες με 8 πλούσια κομμάτια η κάθε μια). Εμείς επιλέξαμε μια Olive, με τυρί, φρέσκια ντομάτα, φρέσκα μανιτάρια, ελιές, φέτα, πιπεριά, κρεμμύσι, ρίγανη και μια Mystic Fromage, με γκούντα, ένταμ, παρμεζάνα, μοτσαρέλα, φέτα και blue cheese. Και οι δυο άρεσαν σε όλους μας εξίσου, αλλά αν είστε λάτρεις των τυριών τότε σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα την Mystic Fromage. Τα υλικά ήταν πλούσια και φρέσκα και η ζύμη πραγματικά πεντανόστιμη.
H Mystic Pizza μπορεί να έχει μεγάλη ποικιλία σε πίτσες και ζυμαρικά αλλά τα κρασιά της είναι μετρημένα και εξαιρετικά. Εμείς δοκιμάσαμε Μελιός λευκό και ήταν ελαφρύ και φρουτώδες, ιδανικό συνοδευτικό για την pizza μας.
Αν πάλι, θέλετε να δοκιμάσετε κάτι πρωτότυπο τότε σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα τη Ρυζοσαλάτα, με ρύζι basmati με mystic dressing, φρέσκια ντομάτα, πιπεριά, ελιές, κρεμμύδι, έξτρα παρθένο ελαιόλαδο και φρεσκοτριμμένο πιπέρι, η οποία πραγματικά θα σας ανοίξει την όρεξη.
Αν ακόμα έχετε αμφιβολίες για την Mystic Pizza, μάλλον θα σας φύγουν διότι εκτός από της εξαιρετικής ποιότητας πρώτες ύλες, η Mystic Pizza έχει και εξαιρετικά χαμηλές τιμές, αφού το μεσημεριανό μας, μας στοίχισε συνολικά 10€ το άτομο!
Εμείς σίγουρα δεν μπορούμε να σκεφτούμε ένα λόγο για να μην ξαναπάμε και πολλούς για να ξαναπάμε μέχρι να δοκιμάσουμε όλα τα πιάτα του καταλόγου, και πιστέψτε μας είναι αρκετά!
Mystic Pizza θα βρείτε:
Εξάρχεια: Εμμανουήλ Μπενάκη 76
τηλ. 210 38 39 500, 210 38 39 607
Κουκάκι: Γ. Ολυμπίου 2 & Βεϊκου
Τηλ. 210 95 92 092
Χολαργός: Σαρανταπόρου & Μεσογείων
210 65 45 000
Οι ώρες παράδοσης για delivery είναι 13:00-01:00
Περισσότερες πληροφορίες στο www.mystic.com.gr
|
ORO TORO
Όντας λάτρης των εστιατορίων με ξεκάθαρο χαρακτήρα και ύφος, όποιο κι αν είναι αυτό, το Oro Toro, όχι μόνο κατάφερε να είναι από την αρχή της λειτουργίας του μέσα στις επιλογές μου όταν θέλω να βγω ή να βγάλω κάποιους έξω για φαγητό, αλλά κράτησε σταθερό το ενδιαφέρον και δεν το έσβησε με λάθη και αλλαγές πορείας όπως γίνεται συνήθως σε τέτοιου τύπου restaurant.
Βλέπετε στη χώρα μας τα τύπου ethnic εστιατόρια συνήθως ξεκινάνε με φόρα και στο τέλος μένουν από καύσιμα, αφού ελάχιστα συνεχίζουν όπως ξεκίνησαν μετά από 2 -3 σεζόν.
Η ιδέα που είχαν ο Σωτήρης Μπαρούτας και ο Νίκος Καμπανός ήταν ούτως η άλλως ανατρεπτική. Να φυτέψουν ένα Lux Αργεντίνικο εστιατόριο, με δερμάτινους καναπέδες και πολυέλαιους, δίπλα στις γραφικές χασαποταβέρνες της λεωφόρου Βάρης.
Δεν ξέρω πόσοι στοιχημάτιζαν το 2005 ότι το εν λόγω εστιατόριο θα πιάσει και θα παραμείνει στη θέση του και για μια ακόμα σεζόν. Το θέμα είναι όμως ότι όσοι δεν το πίστεψαν έπεσαν έξω για ένα πολύ βασικό κατά την άποψή μου λόγο. Το Oro Toro δεν στάθηκε μονάχα στην υπέροχη σάλα του. Επένδυσε ακόμα περισσότερο στην τεχνογνωσία της Churascerias, δηλαδή του λατινομαερικάνικου μπριζολάδικου και έφτιαξε σχολή τόσο στο ιδιαίτερο ψήσιμο του κρέατος όσο και στην ποιότητα αυτού. Έτσι τα αργεντίνικα αλλά και τα περίφημα Black Angus Ωκεανίας, έγιναν με την ζουμερή, βουτυράτη γεύση τους, το σήμα κατατεθέν του καταλόγου του εστιατορίου και κάθε φορά που τα δοκιμάζεις σκέφτεσαι την επόμενη φορά που θα το ξανακάνεις.
Μάλιστα η οικογένεια του Oro Toro μεγάλωσε και άνοιξε και το δεύτερο στη Λεωφόρο Πεντέλης στα Βριλήσια.
Θα μου πει κανείς "ωραία μας τα λές, αλλά τι να δοκιμάσουμε όταν το επισκεφθούμε;"
Θα δοκιμάσετε σίγουρα τις empanadas με κρέας και τυρί, που βγαίνουν σαν ορεκτικό και είναι παραδοσιακές πίτες του Buenos Aires. Θα δοκιμάσετε την Picanha (πικάνια) που είναι ολόκληρο κομμάτι από το μοσχαρίσιο κιλότο - πάντα Black Angus - το οποίο αφού παστωθεί με χοντρό αλάτι και μπαχαρικά, ψήνεται στα κάρβουνα και στη συνέχεια κόβεται σε λεπτές φέτες. Το συγκεκριμένο πιάτο το παραγγέλνω πάντα και δεν έχω βρει κάποιον που δεν του άρεσε. Όποια σαλάτα κι αν επιλέξετε είναι πλούσια, φρέσκια και θα σας ικανοποιήσει. Κατά τα άλλα, στα κυρίως πιάτα ξεχωρίζει το Baby beef που είναι η καρδιά του κιλότου και σερβίρεται πάνω σε μαντεμένια πλάκα που το διατηρεί ζεστό. Το Baby beef είναι για 2 άτομα και το θεωρώ μια επιλογή δελεαστική. Ένα από τα πιο φημισμένα πιάτα είναι το Rib eye, με το χαρακτηριστικό μάτι από πεντανόστιμο λιπάκι στην καρδιά της μπριζόλας, για να μην το πιάνει το...μάτι. Το Rib eye έχει πολλούς φανατικούς οπαδούς και θα το έλεγα σημαία στον κατάλογο του Oro Toro. Από κει και πέρα το lomo (ολόκληρο!!! το φιλέτο) είναι μια πολυτέλεια που πρέπει να την ζήσετε κάποια στιγμή. Το συγκεκριμένο πιάτο προτείνεται από το εστιατόριο για 3 άτομα.
Από φέτος το φθινόπωρο μπορεί κανείς να δοκιμάσει και ένα ολοκληρωμένο μενού που σχεδιάσθηκε από τον γνωστό σεφ Βασίλη Κωνσταντινίδη. Το περίφημο εντρεκότ Café de Paris. Μια υπέροχη σαλάτα με την πιο gourmet vinegrette που έχω δοκιμάσει ανοίγει το δείπνο, ακολουθεί το κλασσικό εντρεκότ μοσχαρίσιο με την αυθεντική σος Café de Paris συνοδευόμενο από γαλλικές τηγανιτές πατάτες οι οποίες στην κυριολεξία δεν έχουν τελειωμό αφού μπορείτε να παραγείλετε όσες θέλετε και κλείνει με προφιτερόλ με παγωτό. Προσωπικά το θεωρώ εκπληκτική επίσης επιλογή (συμμετείχα και στην γευσιγνωσία όπου μας το παρουσίασε για πρώτη φορά ο σεφ).
Η λίστα κρασιών κινείται σε λογικά πλαίσια τιμών και εγώ φυσικά θα σας πρότεινα να δοκιμάσετε κάποια από την Αργεντινή ή τη Χιλή διότι πιστεύω στη συγγένεια εδέσματος με κρασί. Δηλαδή ελληνικό φαγητό με ελληνικό κρασί, ιταλικό με ιταλικό κρασί και ούτω καθεξής.
Το γεύμα θα είναι ημιτελές αν δεν δοκιμάσετε την κρέπα με κρέμα Dulce di leche, που την έχουμε και σαν συνταγή για παγωτό στο Lovecooking.gr και είναι ένα από τα καμάρια της κουζίνας του Buenos Aires.
Από κει και πέρα το Oro Toro διαθέτει κάβα για όλα τα γούστα με ουίσκυ malt, κοκτέιλ, αποστάγματα και ό,τι τραβάει η ψυχή σας.
Το Oro Toro αποτελεί μια σίγουρη επιλογή, σέβεται τόσο τον πελάτη όσο και τα χρήματα που θα διαθέσει για να απολαύσει ένα ολοκληρωμένο γεύμα και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα για να αισθανθείτε την ατμόσφαιρα ενός αυθεντικού εστιατορίου της Λατινικής Αμερικής.
|
Πισίνα στη μαρίνα Ζέας
Η ατμόσφαιρα είναι κοσμοπολίτικη, αλλά όχι σνομπ. Η θάλασσα το περικυκλώνει και στη μέση μια πισίνα που είναι στο ίδιο ύψος με το έδαφος και μουσική με lounge, jazz και funky επιρροές. Φανταστείτε την έκπληξη μου όταν ανακάλυψα αυτή την όαση στην καρδιά του Πειραιά. Ένα cafe, restaurant και bar που θα μπορούσε να βρίσκεται στην γ αλλική Ριβιέρα. Η αλήθεια είναι, ότι αν δεν σε πάει κάποιος που το ξέρει, είναι δύσκολο να φανταστείς ότι στη μαρίνα Ζέας ανεβαίνοντας κάτι σκαλάκια που δεν σου γεμίζουν το μάτι θα συναντήσεις αυτό το θέαμα. Κάτι το γεγονός ότι φέτος άργησα να φύγω για διακοπές, κάτι η ανυπαρξία μιας πρότασης αυτό το καλοκαίρι που να αποπνέει μια φρεσκάδα -ελέω κρίσης- και η «ανακάλυψη» του εν λόγω χώρου με ενθουσίασε. Και με ενθουσίασε τόσο που τον επισκέφθηκα μάλιστα 3 φορές. Την πρώτη για ένα απογευματινό κοκτέιλ, τη δεύτερη για να δοκιμάσω το Grill του, που φάνηκε ότι έχει ενδιαφέρον και την Τρίτη για ένα κανονικό δείπνο. Όσο και να έψαξα για να τον βρω, τελικά «δράκο» δεν εντόπισα. Το σέρβις είναι εξαιρετικό με κεφαλαία γράμματα. Παιδιά επιπέδου, με πανέξυπνες φατσούλες, ενημερωμένα για τον κατάλογο του πολυμορφικού καταστήματος, κρατάνε το μαγαζί σε υψηλό επίπεδο. Ο καφές και το ποτό είναι όπως πρέπει, εξάλλου δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Το πράγμα φαίνεται. Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι το grill της πισίνας. Ε! Πισίνα σκέφτηκα είναι, ας μην έχω και τρομερές απαιτήσεις. Αμ δε! Με 27 ευρώ μου σέρβιραν μια τεράστια ποικιλία κρεατικών, με μαριναρισμένα κρέατα, μοσχάρι, χοιρινό, φιλέτα κοτόπουλο, εξαιρετικές πατάτες και μεζεδάκια πεντανόστιμα. Δοκίμασα και ένα chilie burger με καλή ένταση και σωστό ψήσιμο. Το γεγονός ότι είχε και μια από τις αγαπημένες μου μπίρες, την ιταλική Moreti, με έκανε ακόμα πιο ευχαριστημένο. Την τρίτη φορά που πήγα, είπα να δοκιμάσω την πραγματική του κουζίνα και σε γενικές γραμμές δεν θεωρώ ότι έπεσα έξω. Τα πρώτα πιάτα που επέλεξα να δοκιμάσω, ήταν εξαιρετικά και σε τεράστιες μερίδες. Το Ceviche σφυρίδας - κάτι σαν το καρπάτσιο - ήταν όνειρο. Ο καπνιστός σολωμός με γέμιση mascarpone και λάιμ ήταν επίσης πολύ καλό πιάτο και σε τεράστια ποσότητα. Τώρα όσο αφορά το κυρίως, πήρα γεμιστό ψαρονέφρι που δεν μπορώ να πω ότι δεν ήταν καλό, αλλά σίγουρα δεν είναι και αξιομνημόνευτο. Η αλήθεια είναι ότι ενώ τα πρώτα και οι σαλάτες ήταν ιδιαίτερα ευφάνταστα πιάτα δεν είδα το ίδιο και με τα κυρίως. Ήταν θα έλεγα συνταγές παλιάς κοπής, χωρίς επαναλαμβάνω να διακρίνω κακής ποιότητας υλικά η απροσεξίες από τον σεφ. Ίσα - ίσα και οι μερίδες ήταν μεγάλες και η εμφάνιση ιδιαίτερα προσεγμένη. Αυτό που πρέπει να επισημάνω είναι η καλή λίστα κρασιών. Τόσο ελληνικός, όσο και ξένος αμπελώνας, με αξιόλογες ετικέτες, προσιτές τιμές και μια λίστα με παλιά κρασιά που πάντα μου αρέσει να βλέπω στην κάβα των εστιατορίων. Το βράδυ το μαγαζί σερβίρει ποτά στην μπάρα, με την πισίνα να λαμποκοπάει και τον Αργοσαρωνικό να σκορπάει αυτή την μοναδική του αύρα. |
Yacht Club Σέριφος
Η Σέριφος είναι ένα νησί που σφύζει από ζωή και ενέργεια!
Ο επισκέπτης μπορεί να βρει στην Σέριφο τον τρόπο διασκέδασης που του ταιριάζει, από ήσυχα και ρομαντικά ηλιοβασιλέματα μέχρι και ξέφρενα γλέντια μέχρι το πρωί!
Ένα από τα μαγαζιά που αξίζει να επισκεφθείτε οπωσδήποτε είναι το "Yacht Club" όπου κτίστηκε το 1938 και είναι το πρώτο καφενείο-τότε-ταβερνείο του Λειβαδειού. Το "Yacht Club" βρίσκεται μπροστά στη θάλασσα, αγκαλιασμένο από το αιωνόβιο θαλασσόδεντρο του. Είναι ένα μαγζί με ιστορία και παράδοση που έχει προσαρμοστεί πλήρως στην σημερινή εποχή χωρίς όμως να έχει χασει την αυθεντικότητα του!
Το "Yacht Club" είναι σήμερα το σημείο αναφοράς όλου του νησιού αφού έχει ταυτισθεί με την ιστορία του και δένει τρυφερά και δυναμικά συγχρόνως το πλούσιο παρελθόν και το έντονο παρόν. Στο "Yacht Club" θα γευθείτε πρωινά, καφέ, χυμούς και γλυκά, φρεσκότατες σαλάτες και ελαφριά πιάτα ως το σούρουπο, παίζοντας τάβλι, διαβάζοντας ή αγναντεύοντας το λιμάνι.
Στο "Yacht Club" θα ζήσετε αξέχαστα βράδυα με υπέροχες μουσικές, καθαρά ποτά, ευγενική φιλοξενία, εξαιρετικό σέρβις, καλές τιμές και το φεγγάρι απέναντι σας!
|
Καραβόμυλος στην Σέριφο
Η Σέριφος λέγεται πως είναι το νησί του μύθου και της πραγματικότητας! Τα έντονο μαγνητικό πεδίο από τα μεταλλόφυρα πετρώματα του σε συνδυασμό με την μαγευτική θέα στο Αιγαίο που έχει κάποιος από όποιο σημείο του νησιού κάνουν τη Σέριφο μια ιδανική πρόταση για διακοπές στις Κυκλάδες.
Η Χώρα είναι η καρδιά της Σερίφου και ο "Καραβόμυλος" η καρδιά της Χώρας!
Στο εστιατόριο "Καραβόμυλος" κτυπά ο σφυγμός της απόκρυμνης καστροπολιτείας του νησιού μεσημέρι και βράδυ, συγκεντρώνοντας στους άνετους χώρους του, ντόποιους και ξένους. Αυτά που κάνουν τον "Καραβόμυλο" ένα αξέχαστο εστιατόριο είναι η ζεστή φιλοξενία του Γιώργου, η σούμα και το ρακόμελο μαζί με τους μοσχοβολιστούς μεζέδες!
Στον "Καραβόμυλο", που χρόνια τώρα δείχνει το σεβασμό του στην παράδοση και στους επισκέπτες του, θα ανακαλύψετε τον υπέροχο συνδυασμό της σπιτικής φροντίδας, της υψηλής ποιότητας και των εξαιρετικών γεύσεων, σήμα κατατεθέν του εστιατορίου.
Η διασκέδαση στον "Καραβόμυλο" δεν τελειώνει όμως εδώ! Στον χώρο του μπάρ μπορείτε να απολαύσετε υπέροχα κοκτέιλ και όταν πέσει ο ήλιος για τα καλά ξεκινάει το πάρτυ με καλή ελληνική μουσική!
- Καραβόμυλος: Μύλοι-Χώρα, Σέριφος, τηλ. 22810 51261
|
Το Αυγό του Κόκορα
από από τον Ηλία Σκουλά
Το Μεσολόγγι αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση παραδοσιακής γαστρονομικής προσέγγισης, αφού είναι η μοναδική περιοχή της Ελλάδας που υποστηρίζει μια κουζίνα που σ'ολόκληρη την ελληνική επικράτεια αγνοούν τελείως. Αυτό πρωτίστως συμβαίνει επειδή η κουζίνα αυτή στηρίζεται κατά βάση στα μοναδικά προϊόντα που παράγει η περίφημη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Όταν επισκέφθηκα το Μεσολόγγι με σκοπό να γνωρίσω αυτή την κουζίνα είχα την τύχη να με βοηθήσει σ' αυτή μου την εξερεύνηση ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος της τοπικής κοινωνίας, ο δικηγόρος και ιδρυτής του πολιτιστικού χώρου " Διέξοδος" ο κ. Νίκος Κορδόσης. Ήθελε πολύ να βγει ασπροπρόσωπος από την επιλογή εστιατορίου που θα έκανε, διότι λόγω έλλειψης χρόνου δεν θα είχαμε πολλές ευκαιρίες για γευστική δοκιμή. Είναι γνωστό ότι η κάτω αγορά, ο πεζόδρομος όπως συνηθίζω να λέω εγώ έχει τις ταβέρνες που υποστηρίζουν τα προϊόντα της λιμνοθάλασσας. Από την έρευνα που είχα κάνει γνώριζα ότι οι καλύτερες είναι δύο. Η ταβέρνα " Αγορά" και το "Αυγό του κόκορα".Πράγματι ο κ. Κορδόσης είχε κανονίσει να φάμε στη δεύτερη ψαροταβέρνα. Έτσι κάτσαμε έξω στον όμορφο πεζόδρομο και απολαμβάναμε την περατζάδα αλλά και μια σειρά από "μυστήρια" εδέσματα που πέρναγαν μπροστά μας. Η όλη ατμόσφαιρα παρέπεμπε σε ουζοκατάνυξη και δεν είδα κανέναν να δυσανασχετεί. Έτσι πριν παραγγείλουμε ζητήσαμε να δοκιμάσουμε το ντόπιο Μεσολογγίτικο ούζο με την ονομασία "Τρικενέ". Μμμ! Γλυκόπιοτο και αρωματικό σκέφθηκα. "Το ούζο αυτό κύριε Σκουλά βγαίνει εδώ και 130 χρόνια μονάχα στο Μεσολόγγι", συμπλήρωσε ο κύριος Κορδόσης. Με την παραγγελία δεν ασχολήθηκα διότι από τη μία οι ντόπιοι συνδετοιμόνες μου ήθελαν να πάρω μια ολοκληρωμένη εικόνα για τις γεύσεις του Μεσολογγίου και από την άλλη το όμορφο εστιατόριο μου έδινε την εντύπωση ότι δούλευε σαν ελβετικό ρολόι. Τα πιάτα έρχονταν με πολύ καλή ροή, όλα φρέσκα και ζεστά. Και τι δεν παρέλασε από το τραπέζι μας. Αυγοτάραχο, ο βασιλιάς της γεύσης της περιοχής, το περίφημο ελληνικό χαβιάρι, γαύρος ξιδάτος, χάβαρα, που είναι ολόφρεσκα όστρακα που μοιάζουν με τα κυδώνια και μαγειρεύονται στο τηγάνι σε μια σάλτσα σκόρδου και λευκού κρασιού, το περίφημο πετάλι δηλαδή κέφαλος από τη λιμνοθάλασσα, ανοιγμένος στη μέση, λιασμένος και ψημένος στα κάρβουνα, χέλια ψητά στα κάρβουνα αλλά και με σκορδοκρέμμυδα στον φούρνο, γόνος καλαμάρι, τηγανητή κόκκινη γαριδούλα ολοζώντανη, λίγδα και λιγδοπούλα, τσιπούρες δηλαδή από τη λιμνοθάλασσα οι μεν παστές στο αλάτι και οι δε τηγανισμένες και σβησμένες με ξίδι.
Αυτό δεν ήταν τραπέζι αλλά ήταν ένα πραγματικό ροντέο απίθανων εδεσμάτων. Ειλικρινά αξίζει ένα σαββατοκύριακο να πεταχτείς στο Μεσολόγγι για να απολαύσεις κάτι τέτοιο. "Αυτό το μαγαζί πρέπει να είναι πολύ παλιό" σκέφθηκα, για να πάρω την απάντηση: "Ούτε τρία χρόνια δεν το λειτουργούν, αλλά είναι νέα παιδιά, με ήθος και αγάπη γι' αυτό που κάνουν και θα πάνε καλά" μου είπε ο κ. Κορδόσης, και αμέσως έσπευσε να μου συστήσει τον έναν εκ των δύο ιδιοκτητών, τον Γιώργο τον Καραπιπέρη. Μετά τις απαραίτητες φιλοφρονήσεις, ο Γιώργος κάθισε να πιει ένα ουζάκι μαζί μας.
"Γιώργο πως και καταφέρνετε να σερβίρετε τόσο καλά τόσες ιδιαίτερες γεύσεις;" αναρωτήθηκα. "Συνεχίζουμε περίπου όπως ξεκινήσαμε. Στην αρχή σερβίραμε από το φαγητό που τρώγαμε στο σπίτι μας, παλιό καλό μεσολογγίτικο φαγητό, τώρα που το εστιατόριο πάει καλά φέραμε το σπίτι μας εδώ, αφού στην κουζίνα είναι οι γονείς μας εμένα και του συνεταίρου μου του Μίμη του Βασιλείου". "Βλέπω πολλούς ντόπιους στο μαγαζί σου, αυτό με κάνει να τρώω πιο ήσυχος" του είπα για να μου απαντήσει "Εδώ κύριε Σκουλά κρινόμαστε καθημερινά, δεν έχουμε περιθώρια ούτε για λάθη ούτε για επιπολαιότητες και πονηριές. Οι ντόπιοι κυρίως γνωρίζουν πολύ καλά τις γεύσεις της περιοχής και δεν μπορείς να τους κοροϊδέψεις. Από την άλλη έχουμε πελάτες τόσο φοιτητές το χειμώνα όσο και περαστικούς ή τουρίστες, Έλληνες κυρίως που έρχονται πολύ συχνά συστημένοι. Βλέπετε όποιος έρχεται, ξανάρχεται. Δεν ανοίγεις μια παραδοσιακή ταβέρνα για να κάνεις λεφτά αλλά για να κάνεις σωστά τη δουλειά σου και να μπεις στη συνείδηση του κόσμου σαν ένα μέρος που μπορεί κάποιος να φάει καλά. Καλά και οικονομικά βέβαια γιατί και οι καιροί είναι δύσκολοι και εγώ προσωπικά θα ντρεπόμουν να πάω να ζητήσω χρήματα από κάποιον πελάτη τα οποία δεν θα τα τα άξιζα". Μπράβο σκέφθηκα. Να και μια άλλη πραγματικά νέα Ελλάδα με παλιές αρχές και γεύσεις. Ε! Θα πιω άλλο ένα ουζάκι και μετά θα περπατήσω στον πεζόδρομο. Τώρα που το σκέφτομαι πότε έχω κενό για να ξανανέβω Μεσολόγγι; Σίγουρα κάτι θα ξέχασα να δοκιμάσω στο "Αυγό του Κόκορα". Σίγουρα!
- Ραζή-Κότσικα 13 - Μεσολόγγι
- Τηλ. 26310-24377
|
Veneto
από από τον Ηλία Σκουλά
Κάθε φορά που επισκέπτομαι την Κρήτη μια σειρά από έντονα συναισθήματα με κυριεύουν. Από τη μία ο χείμαρος των αναμνήσεων που μου έρχεται στο μυαλό για όσα έχω ζήσει στο νησί τα τελευταία 15 χρόνια και από την άλλη μια γλυκιά ανυπομονησία γι' αυτά που πρόκειται να γνωρίσω και πρόκειται να συμβούν. Η Κρήτη είναι ίσως το μοναδικό μέρος στην Ελλάδα που όσες φορές και να το επισκεφθείς στη ζωή σου θα ανακαλύπτεις πράγματα. Έτσι φέτος το Μάϊο ανακάλυψα ένα Νέο Ρέθυμνο όσο αφορά την ποιότητα και τον επαγγελματισμό στη γεύση. Η παλιά πόλη, -χάρμα οφθαλμών - φιλοξενεί μερικά από τα ωραιότερα εστιατόρια της Ελλάδας.
Σ' ένα περιβάλλον που θυμίζει μεσαιωνική Ιταλία, διακρίνεις τα θετικά στοιχεία που μπορεί να προκύψουν όταν υπάρχει υψηλός ανταγωνισμός. Μαγαζιά όμορφα, νοικοκυρεμένα που γνωρίζουν ότι ο μόνος τρόπος για να δουλέψουν είναι οι υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, ειδικά εν μέσω κρίσης. Ένα από αυτά είναι το Veneto του Γιάννη Προκοπάκη.
Το συγκεκριμένο εστιατόριο σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή. Περνώντας το παλιό κατώφλι του, αισθάνεσαι πως κάνεις μια βουτιά μέσα στο χρόνο. Καμάρες, κελλάρια, μια εσωτερική αυλή που θυμίζει υπαίθριο σκηνικό από τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα. Όλα είναι κουκλίστικα. Σ' αυτή την αυλή με το νερό να τρέχει απ' το πηγάδι στεγάζεται το καλοκαιρινό εστιατόριο. Πόσες φορές όμως δεν έχουμε δει όμορφο περιτίλιγμα και από ουσία τίποτα. Ευτυχώς εδώ τα πράγματα δεν ήταν έτσι.
Είχα την τύχη να γνωρίσω αμέσως τον Γιάννη ο οποίος ανέλαβε να με ξεναγήσει στο εστιατόριο. Αμέσως κατάλαβα ότι θα περάσω καλά. Πως το κατάλαβα; Ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου είναι ένα νέο παιδί με τρομερό δημιουργικό εγωϊσμό, ο οποίος μιλάει για τα πιάτα που προσφέρει και για τα κρασιά που έχει μαζέψει στο κελλάρι του και τρέμει ολόκληρος από το πάθος. Μόνο αν είσαι περισσότερο εγωιστής και λιγότερο έμπορος μπορείς να ξεχωρίσεις σ' αυτή τη δουλειά.
Τρομερά ενημερωμένη οινοθήκη με κρασιά τόσο από τον ελληνικό όσο και διεθνή αμπελώνα στεγάζονται στο πηγάδι του οικήματος το οποίο έχει διαμορφωθεί σε κάβα. Αν θέλετε βέβαια να πιείτε ένα Brunelo di Montalcino του 1993 θα πρέπει να ζητήσετε μια ξενάγηση στην κάβα από την Αργυρώ Πετράκη, η οποία είναι έμπειρη οινολόγος και πραγματικά δεσπόζει στο χώρο. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι το Veneto προσφέρει από 15 Μαΐου μέχρι 20 Οκτωβρίου καθημερινά 18:00 με 20:00 δωρεάν οινογνωσία κρητικών οίνων.
Το φαγητό είναι εξαιρετικό. Κυριαρχούν τα ολόφρεσκα υλικά της κρητικής γης, συνδυασμένα με προσήλωση στην παράδοση και ταυτόχρονα με μια άποψη που πηγάζει από το ανήσυχο Προκοπάκη.
Αν βρεθείτε στο Veneto ζητήστε του Απάκι με ανθόγαλο και visanto, ημιάγριο κατσικάκι (φουριάρικο) με σταμναγκάθι, άγριες αγγινάρες στο ελαιόλαδο και φυσικά την μελιτζανοσαλάτα της μαμάς του την οποία αποκωδικοποίησα και την έφτιαξα μόλις επέστρεψα στην Αθήνα. Επίσης το δεύτερο βράδυ δοκίμασα και μια τρομερή ολόκληρη αλανιάρα συναγρίδα στα κάρβουνα, αλλά για ψάρι καλύτερα να ρωτήσετε τον Γιάννη να σας προτείνει και αυτός δεν θα σας απογοητεύσει.
Στα "αρνητικά¨ παρατήρησα ότι με τη θαλπωρή της αυλής, την καλή παρέα και το άφθονο εξαιρετικό κρασί του Veneto ο χρόνος χάνεται, με αποτέλεσμα να σε βρίσκει το φως της αυγής, με ότι αυτό συνεπάγεται. Μπράβο Veneto.
- Επιμενίδου 4 - Ρέθυμνο
- Τηλ. 28310 - 56634
- Email:
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.
|
|
