Τα μπιφτέκια αρέσουν σε όλους μας πολύ και οι τηγανιτές πατάτες ακόμα περισσότερο! Με αυτή τη συνταγή όμως, καταφέρνουμε να έχουμε την ίδια απόλαυση, με ακόμα πιο υγιεινό τρόπο! Μια πράσινη σαλάτα και ένα λευκό κρασί, θα μας συμπληρώσουν ιδανικά το γεύμα μας.
Το τουρλού (ανάμεικτα ανοιξιάτικα λαχανικά στην κατσαρόλα), το εκτιμούμε δεόντως. Αλλά δεν πρέπει να το μπερδεύουμε με το μπριάμ. Βέβαια κάθε άποψη - ειδικά περί ορέξεως - δεν μπορεί παρά να είναι σεβαστή, αλλά επιτρέψτε μας εδώ να παραθέσουμε την δική μας.
Από την οικογενειακή παράδοση λοιπόν, μάθαμε πως το μπριάμ (ή μπριάμι) γίνεται βασικά με δύο λαχανικά + ένα: κολοκυθάκια με πατάτες και πιπεριά. Η γευστική φυσιογνωμία του φαγητού, προέρχεται από το (σχετικά αργά) αφυδατωμένο και καραμελωμένο κολοκυθάκι, αποκτάει στιβαρότητα με την παρουσία της πατάτας και εμπλουτίζεται στην ίδια πάντα γευστική κατεύθυνση, με την πιπεριά. Το σύνολο ολοκληρώνεται βέβαια και αποκτά και βάθος με τα μυρωδικά και το πιπέρι, αλλά έχουμε καλό μπριάμ όταν το φαγητό δεν μοιάζει καθόλου με βραστό· θέλει καθαρό χαρακτήρα (παλιού) φούρνου.
Το μπριάμ δεν είναι φαγητό που του ταιριάζει να είναι γλυκό, έτσι δεν του πάει ούτε το καρότο, ούτε το κρεμμύδι. Διάφορες δοκιμές με την προσθήκη κι άλλων λαχανικών, μας έπεισαν πως δεν σηκώνει πολλά-πολλά· οι προσθήκες ξεστράτιζαν ή μπέρδευαν ή σχετικοποιούσαν την γεύση του φαγητού.
Καλός φίλος όμως, προτείνει την προσθήκη λιαστής ντομάτας, κομμένη σε μακρόστενα κομμάτια. Μια ενδιαφέρουσα και ταιριαστή πινελιά.
του Κωστή Θεοδωρίδη
Οι ασκόλιμπροι ή ασκολίμπροι ή ασκόλιμπρα ή ασπραγκάθια, είναι ένα άγριο χόρτο που φύεται στη γη της Κρήτης. Ο Θεόφραστος, φιλόσοφος και βοτανολόγος του 4ου π.Χ. αιώνα, είχε σε μεγάλη εκτίμηση αυτό το αγριόχορτο, όχι μόνο για την ιδιαίτερη γεύση του, αλλά και για τις ευεργετικές για την υγεία ιδιότητές του. Είναι πλούσιο σε ίνες και λέγεται ότι καταπολεμά την χοληστερίνη, ενώ είναι πλούσιο σε σίδηρο. Οι παλιοί Κρητικοί το θεωρούσαν και αφροδισιακό!
Η διάσημη ιταλική σούπα μινεστρόνε, προέρχεται από τη λέξη minestra που σημαίνει σούπα. Τη συναντά κανείς σε όλη τη χώρα σε διάφορες παραλλαγές, όπως "αλα Μιλανέζε", "αλα Τζενοβέζε", "αλα Πιεμοντέζε" κλπ και αποτελεί την ιδανική λύση για ορεκτικό, ιδίως όταν ακολουθεί κυρίως πιάτο ζυμαρικών. Παρ' όλα αυτά, πολλοί την επιλέγουν ως κυρίως πιάτο και, επειδή είναι ελαφριά, είναι το τέλειο βραδυνό!